Ve Saire

Ben,ben olurken

Filozoflarım oldu

Yazarlarım

Şairlerim;beni bana anlatan yaşamın kör kuyusunda.

El yordamıyla,ayırmaya çalışırken iyiyi kötüden

Güzeli çirkinden,

Işık olup süzülen karanlıklarıma.

O gençlik coşarken deli kanımda,

Sevdalanıp da,

Şiire mi

Yar’e miydi o sevda

Usta’mın dizeleriyle anlattığım?

Bu gün hala ayıramadığım...

Serseri gençliğimin

“Serseri şair”ini de uğurluyoruz.

Genç ömrüm..

Sevdalarım..

Aydınlığım..

Yüreğime çöken sefil,çaresiz ağrım şimdi...

Nasıl anlatayım?Ben şiir yazamam ki!

Becerebilseydim

Anlatabilseydim sana feryat feryat dizelerle,gidişini.

Nasıl olur?

Ben şair değilim ki!

Ama ta şuramdan kopanlar bak,sana.

Pia’ya,

“Mecburen” Aşiyan’a...

Elveda serseri şairime,

Elveda Attila İlhan’a!