Ve Saire

AĞIR BİR BEDELİ VARDI ÖZGÜRLÜĞÜN… YAZIK Kİ HİÇBİR YERE ULAŞAMAMA  İHTİMALİNİ DE BARINDIRAN HER DAİM YAMACINDA …buldum derken kaybetmeye, tamam derken yarısı dahi olamadığının gaipten alaylı kahkahasına hayatın, idmanlı bir de sefil insanlığın…insanlığım…insanlığımız…insan mı?...insan ne??? ÖZGÜRLÜK VE BEDEL HİÇ YANYANA UĞRAMADAN… sap saman ayrı ya bilemediğimiz..öylesine, biri sap biri saman…biri burası, gözümüzün önü, burnumuzun dibi…ki göz hep aldatanken…öteki mesnetsiz kalmış…..ve üstüne borç biriktirmiş…ödeyip kurtul takıntısı yap da, sap burada saman fizan’da, ne ilgisi var bağlantısına harca bilmem kaç yılını daha diye. o da sayılı zaman. hep sayılabilinir. herkes oraya kadar saymasını bilir….oradan  nereyeyi hiç sormayacaksın buradan…o bir başka samanın sapı…..

üstüste ve üstüne üstüne doğru devrilince tümü…bildiklerin, bilmediklerin, varlar ve yoklar, olup da kaybolanlar, kaybolmayanlarla olmadıkların, olamadıkların, -rın, -ın, sen, ben, biz, siz, onlar….dönmeye başla yeniden…ne vakit başlandı bilmiyoruz, bilmiyorsunuz, bilmiyorlar…hep, herkes, hepsi kendine kadar biliyor…başlamayan ve bitmeyen dönüşlerde dön..dön..dön…BEN HİÇBİR ŞEY BİLMİYORUM…

……………………

Kuşsun..kanatların var..bildinbileli kanat çırpıyorsun bir küçücük mesafe havalanamadan.. olduğun yerde…ama kuşsun..ama kanatların var…ama buradasın…hep…çırpın…