Ve Saire

Yazma Sıkıntısı..Durmak..

Wed, 19 Nov 2008 02:42:00 +0200

&amp;lt;!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 &lt;a href="http://img2.blogcu.com/images/e/m/e/emelyuna/yazmak.jpg" mce_href="http://img2.blogcu.com/images/e/m/e/emelyuna/yazmak.jpg" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://img2.blogcu.com/thumbs/e/m/e/emelyuna/yazmak.jpg" mce_src="http://img2.blogcu.com/thumbs/e/m/e/emelyuna/yazmak.jpg" border="0" style="border:1px solid #EBEBEB;padding:4px;background-color:#ffffff;margin:4px 4px" mce_style="border:1px solid #EBEBEB;padding:4px;background-color:#ffffff;margin:4px 4px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br/&gt;&amp;lt;sp&lt;a href="http://img2.blogcu.com/images/e/m/e/emelyuna/yazmak.jpg" mce_href="http://img2.blogcu.com/images/e/m/e/emelyuna/yazmak.jpg" target="_blank"&gt;&lt;img src="http://img2.blogcu.com/thumbs/e/m/e/emelyuna/yazmak.jpg" mce_src="h.. ( devamı )

Heze(ma)yan...

Mon, 17 Nov 2008 00:38:00 +0200

AĞIR BİR BEDELİ VARDI ÖZGÜRLÜĞÜN… YAZIK Kİ HİÇBİR YERE ULAŞAMAMA İHTİMALİNİ DE BARINDIRAN HER DAİM YAMACINDA …buldum derken kaybetmeye, tamam derken yarısı dahi olamadığının gaipten alaylı kahkahasına hayatın, idmanlı bir de sefil insanlığın…insanlığım…insanlığımız…insan mı?...insan ne??? ÖZGÜRLÜK VE BEDEL HİÇ YANYANA UĞRAMADAN… sap saman ayrı ya bilemediğimiz..öylesine, biri sap biri saman…biri burası, gözümüzün önü, burnumuzun dibi…ki göz hep aldatanken…öteki mesnetsiz kalmış…..ve üstüne borç biriktirmiş…ödeyip kurtul takıntısı yap da, sap burada saman fizan’da, ne ilgisi var bağlantısına harca bilmem kaç yılını daha diye. o da sayılı zaman. hep sayılabilinir. herkes oraya kadar saymasını bilir….oradan nereyeyi hiç sormayacaksın buradan…o bir başka samanın sapı…..

üstüste ve üstüne üstüne doğru devrilince tümü…bildiklerin, bilmediklerin, varlar ve yoklar, olup da kaybolanlar, kaybolmayanlarla olmadıkların, olamadıkların, -rın, -ın, sen, ben, biz, siz, onlar….dönmeye başla yeniden…ne vakit başlandı bilmiyoruz, bilmiyorsunuz, bilmiyorlar…hep, herkes, hepsi kendine kadar biliyor…başlamayan ve bitmeyen dönüşlerde dön..dön..dön…BEN HİÇBİR ŞEY BİLMİYORUM…

……………&helli.. ( devamı )

Anlatmak

Tue, 29 Apr 2008 18:37:00 +0300

Kelimelerin objektif değerleri yoktur. İnsan sayısı kadar çok anlama gelir bir teki. Ne çok insan ve ne çok kelime.

Algı kapılarında bekleşen harf kalabalıklarıdır kelimeler. Her birimize başka şeyler söylerler. Ne duymak istiyorsak onu söyledikleri için dostturlar.

‘Çiçek’ deyince mesela, ben lale derim, sen nergis, beriki papatya diye atılır. Ve bu lale, nergis, papatya da her birimize ayrı duyumsamalar yaşatır.

Halleşiriz kelimelerimizle, gerisi kolay iştir. Yaşamı anlamlandırmayı yüklemişizdir sırtlarına, cebelleşiriz. Ve ne çok insan, ne çok kelime, ne çok anlam…Tanımlayıp nitelendiririz ‘olan’ ı kelimelerle. Birbirine ekleyip, süsleyip, ulayıp, ayırıp cümleler ediniriz.

Büyük laflar ederiz…

Yarım yamalak Bir Deneyimin Yarım yamalak Denemesi

Sun, 16 Mar 2008 12:28:00 +0200

Gün yine ağarıyor. Ağaracak tabii, beni bekleyecek hali yok. Uyku bastırdı hafiften. Çokça bastırmışımdır evvelki gün ben ona ondandır. Başımın ağrısı da bu sebeple, kesin. Nereden düştüyse aklıma, aklıma düşen hiçbir düşünceyi kaçırmadan, tüm ayrıntılarıyla yazmaya vakfetmiştim o günü. Dün değil, evvelsi gün. Kabusa dönüşen bir deneyim oldu. Şimdi denemiyorum. Bitti deney. Sonuçlanmadı, sonlandırdım. Öylesi bilinçli bir eylemde insan şizofreninin sınırlarını zorluyor. Kaotik dönence. Bir süre sonra anlamakla anlatmanın arasındaki tüm bağlar yitiveriyor. Düşünceler, bağlantılar, cümleler, kelimeler, harfler, eller, sonra bir anda hepsi..Donakalıp bilgisayar ekranındaki boş kalabalığa bakakalıyor insan. Ellerimi yeniden edinmem bayağı sürdü.

Başlaması zor oldu. ‘Nasıl yani’. Nasıl yaniden başkaca hiçbir tümce geçmedi aklımdan dakikalarca. Başımı çevirip çevirip kütüphaneme baktım. Salak gibi. Okuduğum herhangi bir kitaptan bir şeyler, yahut yazarı hakkında filan…Böyle salakça cümleleri geçirdim beynimden kasten. Aynen böyle. ‘Okuduğum herhangi bir kitaptan bir şeyler, yahut yazarı hakkında filan’. Cümle buydu. Tık yok. Oysa normalde sürekli karalıyorum bir şeyler. Günü gününe olmayan bir güncem, internet, sitelerinde blog yazılarım. Onlar için yazmıyorum. Yazdıkça onlara da yolluyorum. Birkaç tane var, hepsine aynı yazıları gönderiyorum. Kaç küsür site için.. ( devamı )

Affeden Yaşam

Mon, 03 Mar 2008 04:03:00 +0200

Elleri hayırlı işlere kullanmalı,

Bak; tahta ve çivi,

Biri darağacı

Biri tabut

Biri oy sandığı çakarken

Çirkin hırsların gölgesi düşüyor da gövdesine

Ağaç her bahar yeşilleniyor..

Toprak hikmetinden vaz mı geçiyor?

Aklın sesi yüreğe

Yüreğin sözü el’e geçmiyor

Ağrısı ömürlere çöküyor da yapı.. ( devamı )

“Kendi” Aranıyor!!!

Sat, 01 Mar 2008 05:23:00 +0200

Yediğim bir dilim ekmeğin, buğdayının ekilmesi, biçilmesi, öğütülüp un haline getirilmesi, yoğrulup pişirilmesi, satışa sunulması, ilgili mekanlara nakliyatı dahil fert fert, soframa geliş yolculuğundaki maddi manevi işbirliğimi nasıl inkar ederim? Toprakla, çiftçiyle, değirmenciyle, toptancıyla, fırınla, bakkalla gayet somut, izi sürülebilir ilişkimi nasıl yok sayarım? Sayamam. İçindeyimdir maddi-manevi emek döngüsünün. Ki buna şükran duyarım…

Gelin görün ki, her şeyin, her şeyle, daima olan bu bağlantısı yaşamda hep de şükran duyulası durumlar meydana getirmiyor.

Bir askerin canını alan kurşunda, kurşunu ateşleyen silahta, silahı tetikleyen karşı fikirde, fikri taşıyan can’da ekmeğe duyduğum huzuru nasıl duyarım? Gün gibi biliyorken hem de; aynıdır payım! Vergi’mi mi sorgulamalıyım? ‘Algı’mı beğenmemek sırf, yetmiyor savaşı bitirmeye zira!

Frida Kahlo

Mon, 25 Feb 2008 01:45:00 +0200

Yaşamı, eserleri, kimliği, tümü olağanüstü bir bütünlükle, olağanüstü bir kadını var eder; Frida Kahlo.

Baş edilmesi imkansızdan biraz daha mümkün olan, ömrünce süren ciddi sağlık sorunlarıyla, benliğindeki her bir sevinç ve her bir kederin sürekli farkındalığının diplerindeki renkleri tuale döküşü, hayatın tam içinde daima kendi doğrularıyla duruşu, bu muhteşem kadını unutulmaz kıldı gönüllerde.

Troçkist politik yandaşlığı karşıt akım yandaşlarınca, biseksüel cinsel tercihi muhafazakarlarca, aldatan ve aldatılan kadın yaşantıları türlü sebepleri olan bu gerçeği, inkar edip, ilişkileri yaşamın içinden koparıp sentetik idealize edenlerce eleştirildi. Herkesin yalnızca kendini aldattığı gerçeğini hep bildi Frida…

Politik duruş, cinsel tercih yahut sosyal roller ‘kimlik’ belirtmek için yet.. ( devamı )

Sözcüklerden Hayata

Fri, 22 Feb 2008 15:13:00 +0200

Cinaslı akınlarda benzettik de benzettik

Yazın’da ustaca bileyip,

Hayat’ta yetenek körelttik…

Cinaslı akınlarda çocuklar gibi şendik,

dipsiz cümleler semirdik

masumiyeti yitirdik

hesapsız şen’liklere açılan gedik

İçsıkıntısı bilmeyen çocuğun karşısında…

Çokyüzlü benimsedik.

Cinaslı akınlarda benzettik

Don Kişot

Fri, 15 Feb 2008 16:07:00 +0200

Ölümsüz gençliğin şövalyesi,
ellisinde uyup yüreğinde çarpan aklına
bir Temmuz sabahı fethine çıktı
güzelin, doğrunun ve haklının:
Önünde mağrur, aptal devleriyle dünya,
altında mahzun ve kahraman Rosinant’ı.

Bilirim, hele bir düşmeye gör hasretin halisine,
hele bir de tam okka dört yüz dirhemse yürek,
yolu yok, Don Quichotte’um benim, yolu yok,

yel değirmenleriyle dövüşülecek.

Haklısın, elbette senin Dulsinya’ndır dünyanın en güzel kadını,
elbette sen haykıracaksın bunu

bezirganların suratına,

ve alaşağı edecekler seni

bir temiz pataklayacaklar seni.

Fakat sen, yenilmez şövalyesi susuzluğumuzun,
sen, bir alev gibi yanmakta devam edeceksin

ağır, demir kabuğunun içinde
ve Dulsinya bir kat daha güzelleşecek.

Nazım Hikmet

.. ( devamı )

Sevgililer Günü

Wed, 13 Feb 2008 17:57:00 +0200

“Aşkın yüzlerce neşteri, ruhun damarlarına sokuldu ve oradan gönül adı verilen bir damla aldı... Aşk öyle engin bir denizdir ki, ne kenarı vardır, ne de ucu bucağı."

( Mevlana )

Zamana, mekana hatta insanın kendine rağmen kendine kafa tutan “aşk” yaşamla birlikte başlamış, sayısız tanımlamalara konu olmuştur. Tüm duyguların, duyumsamaların en enerjik , ateşli, söz dinlemez, asi olanıdır. Coşkusu ve sevinciyle yürekleri kuş olup uçurduğu gibi , acısı ve hüznüyle eza dolu kabusa, canhıraş bir çığlığa çevirir yaşamı.

Yaşam aşktan, aşk insandan, insan âşık’ından alır ilhamını. Yaratılışla birlikte başlar aşk hikayeleri. Eskidir, eskimez…

Antik Çağlardan başlayıp günümüze dek süren, ana temanın aşk olduğu çeşitli efsaneler, bu ihtişamlı duygunun tüm canlılığı kapsayan, varoluşu devindiren dinamizmini anlatırlar. Her birinin kendine has gelenekleri, ritüel ve şenlikleri olmakla birlikte, ortak olan zamanlamalarıdır Şubat ayı ortası.

Günümüzde “Sevgililer Günü” olarak imlenen 14 Şubat bugün. Sevgililer Günü’nüzü kutluyor, sözü kelimelerin sevgililerinden bir üstada bırakıyorum;